چند روز قبل خبری توسط خبرگزاریها منتشر شد که حاکی از تصویربرداری يك فروند هواپيماي اف27 نیروی دریایی ایران از ناو هواپیمابر آیزنهاور آمریکا بود. بنا بر گزارش جام جم آنلاين امیر دریادار سیاری فرمانده نیروی دریایی ارتش در حاشیه نشست خبری صبح سه‌شنبه (١۴ اردیبهشت ١٣٨٩) با تائید پرواز یک هواپیمای ارتش بر فراز ناو هواپیمابر آمریکا(آیزنهاور) گفت: "ناوهای آمریکایی در محدوده آبهای آزاد در دریای عمان تردد می‌کنند و نیروی دریایی ارتش نیز بنا بر ماموریت خود، حق شناسایی شناورهای تردد کننده در منطقه را دارد."

هواپیمای توربوپراپ F-27 Friendship محصول شرکت هواپیماسازی فوکر هلند است که حدود ۴٠ کشور از جمله ایران از کاربران آن محسوب می شوند.

طراحی و توسعه
طراحی این هواپیما به عنوان جایگزینی برای هواپیمای بسیار موفق DC-3 مطرح شد.مسئولان و طراحان شرکت فوکر به دنبال هواپیمایی بال بالا بودند که توانایی حمل 28 مسافر را در کابین تحت فشار داشته باشد و از موتورهای رولزرویس سری Dart نیرو بگیرد.
اولین پیش نمونه با علامت ثبت PH-NIV در 24 نوامبر 1955 به پرواز در آمد.دومین پیش نمونه ی تولیدی حدود 90 سانتی متر از پیش نمونه اول کشیده تر بود و دم هواپیما نیز سنگین تر طراحی شده بود.تعداد مسافران هم به 32 نفر افزایش پیدا کرده بود.
این نمونه از موتور قدرتمند تر DART MK 528 استفاده کرد.

تولید
اولین سری تولیدی سری 100 این هواپیما بود که به شرکت Aer Lingus به سال 1958 و در ماه نوامبر تحویل داده شد.
دیگر مشتریان این هواپیما Braathens SAFE, Luxair, Ansett, Trans Australia Airlines و هواپیمایی ترکیه بودند.
به سال 1956 فوکر با شرکت فیرچایلد آمریکا قراردادی برای تولید و توسعه F-27 در آمریکا منعقد کرد که اولین هواپیما نیز در آوریل 1958 تولید گردید.
یک نمونه ی کاملا مستقل ازین هواپیما معروف به FH-227 تولید گردید که بیشتر در آمریکای شمالی به فروش رفت.
تا زمان پایان تولید این هواپیما در سال 1987 جمعا 793 فروند(شامل 207 فروند نمونه آمریکایی)تولید گردید که ازین حیث F-27 به عنوان موفق ترین هواپیمای توربوپراپ اروپای غربی شناخته شده است.
بسیاری ازین هواپیما تبدیل به انواع مسافربری یا باری شده اند و هنوز هم در سال 2009 پرواز میکنند.

در اوایل دهه 1980 بر پایه ی هواپیمای F27-500 هواپیمای فوکر 50 ساخته شد که از موتورهای پرت اند ویتنی و سیستم های به روز و پیشرفته تری نسبت به فوکر 27 استفاده میکند.

انواع
F27-100 پیش نمونه
F27-200 با موتورهای DART MK 532
F27-300 Combiplane نوع باربری/مسافربری
F27-300M Troopship طراحی شده برای نیروی هوایی سلطنتی هلند
F27-400 Combi با در باربری بزرگ و موتورهای DART 7
F27-400M نوع نظامی برای نیروی هوایی آمریکا
F27-500 برجسته ترین نوع که 1.5 متر کشیده تر شده و قابلیت حمل 52 نفر را نیز دارد.
F27-500Mنوع نظامی
F27-500F با درها و ارابه فرود کوچکتر برای نیروی هوایی اتریش
F27-600 با قابلیت تغییر سریع به نوع باربری/مسافربری
F27-700 بر پایه مدل 100 این هواپیما اما با در cargo بزرگتر
F27 Maritime مدل شناسایی و غیر مسلح گشت دریایی
F27 Maritime Enforcer مدل مسلح شده

FH-227 مدل کشیده تر شده

مشخصات

خدمه: دو یا سه نفر

ظرفیت: ۵٢ تا ۵۶ نفر مسافر

طول: ٠۶/٢۵ متر

طول دهنه بال: ٢٩ متر

ارتفاع: ٧٢/٨ متر

سطح بال: ٠٧/٧٠ متر مربع

وزن خالی: ١١٢٠۴ کیلوگرم

بیشینه وزن برخاست: ١٩٧٧٣ کیلوگرم

پیشرانه: دو موتور توربوپراپ رولز رویس Dart Mk.532-7 (هر یک با قدرت ١۶٧٨ کیلو وات)

سرعت کروز: ۵١٨ کیلومتر در ساعت

برد: ١٨٢۶ کیلومتر

نرخ صعود: ٣٧/٧ متر بر ثانیه

 

کاربران فرندشیپ در ایران:

١- نیروی زمینی (هوانیروز)

2- نیروی هوایی

٣- نیروی دریایی